Haai haai! Ben ik weer even met een klein blog over de afgelopen week.

Sinds twee weken geleden ben ik eigenlijk steeds moeier geworden. Ik merkte wel wat, maar ik dacht: “Dat gaat vanzelf wel weer over.”. Afgelopen weekend was het wel heel erg. Ik heb praktisch heel het weekend slapend doorgebracht. Toch maar even naar de dokter voor de zekerheid. Daar aangekomen even gewacht in de wachtkamer, toen vervolgens het kamertje binnen. Na een aantal checks leek het hem al vrij duidelijk: Pfeiffer. Mja, leuk, NOT! Ik ga echt geen zes weken thuis zitten hoor! Mij niet gezien! Voor de zekerheid moest ik bloed laten prikken. Gelukkig kon dit gelijk de dag erna, ben ik er ook maar vanaf.

Nadat er drie buisjes bloed uit mijn lichaam waren getapt, werd mij verteld dat ik eind van de week, begin volgende week kon bellen voor de uitslag. Dat is dus vandaag! Ik bellen, en wat denk je? Willen ze dat ik weer naar de dokter kom! Ik hoop dat ze hier een goede reden voor hebben. Het rare vind ik, dat ze helemaal niets zeiden over de uitslag. Ze zeiden alleen dat ik terug moest komen. Heb ik het nu, of niet? Zo niet, wat heb ik dan wel? Heb ik wel iets? Lekker vaag allemaal. Ik ben opzich niet meer zo moe elke dag, dus daar zit zeker vooruitgang in. Naar mijn idee heb ik ook geen Pfeiffer, of misschien een hele lichte variant ofzo.

Maandag om 08.00 mag ik weer naar de dokter voor de uitslag. Ben benieuwd wat hij te vertellen heeft. Ik hou jullie op de hoogte!

Een heel fijn weekend!